كان حسام رجع على كلام ليلى فقال بمرح : ااه عشان تقوله على انفراد وماحدش ينطلهم فى الليلة ، انا مارضيتش اكلمه اقوله عشان اسيبلك الطلعة دى ..شفتى انا جدع ازاى ليلى بابتسامة : طول عمرك … مش جديدة عليك حسام : طب قومى ياقطة ياللا البسى ليلى باستغراب : البس ليه حسام : عشان تروح لدكتور نسا يتطمن على وضعك ويكتبلك الحاجات اللى تناسبك انا ماصرفتش روچيتة الدكتور الرغاى اللى جالك
ليلى : ماحبكتش النهاردة ..نخليها يوم تانى وم\اتتعبش نفسك ماما هتودينى حسام بحزم : لا ..النهاردة لانى مش ضامن ظروفى بعد كده ، ومراة عمى اكيد هتبقى معانا برضة بس انا اللى هوصلكم عشان ابقى متطمن عليكم وفعلا حسام صمم واخدها وداها لدكتورة نسا معروفة ، واستناهم على ما اتطمنوا وحللت والدكتورة كتبتلها على الادوية اللى هتاخدها على م\اترجعلها تانى بعد شهر قبل حسام مايرجعهم على البيت صمم انه يجيب لليلى كل الفاكهة اللى عارف انها بتحبها وبقى كل شوية يسألها لو نفسها فى حاجة لغاية ماروحوا البيت
حسام : متهيألى ماحرمتكيش من حاجة يالولو ..عدى الجمايل ليلى : تعبتك ياحسام ، تسلم يارب هداية : روحى استريحى بقى ياليلى على ماسهام تجيبلك حاجة تاكليها عشان تاخدى الادوية بتاعتك ليلى : حاضر ، وقامت راحت اوضتها سمعت تليفونها وكان حسن ، اول مافتحت الخط قالت : وحشتنى حسن بلهفة : انتى فين ياحبيبتى كلمتك مرتين مارديتيش عليا ليه ليلى بشقاوة : كنت فى مشوار مهم حسن : مشوار ايه
ليلى : كنت بتطمن على حد غالى اوى عندى ياحبيبى حسن بغيرة : م\اتتكلمى على طول ياليلى ، كنتى فين وبتطمنى على مين ليلى بسعادة : كنت مع ماما وحسام عند الدكتورة حسن بقلق : دكتورة …ليه ياليلى ، مين اللى تعبان ليلى وهى بتدعى الحزن : اصل انا ياحبيبى النهاردة اغمى عليا وحسام صمم يجيبلى الدكتور حسن : ليه ياحبيبتى سلامتك ، وبعدين هو جابلك الدكتور واللا اخدك للدكتور
ليلى : الاتنين ياحسن ، جابلى دكتور ، وبعدين ودانى لدكتورة تانية حسن وصوته باين عليه انه اتاخد : ليه ياليلى مالك ياحبيبتى حسن صعب على ليلى فقررت انها تقوله على طول : الدكتور قاللى انك هتبقى اب بعد سبع شهور من دلوقتى حسن سكت وهو بيحاول يستوعب وبعدين قاللها بفرحة : احلفى ليلى بمرح : انا معايا شهادة ممضية من اتنين دكاترة يابو احمد حسن بضحك : انا شامم ريحة جدتى فى موضوع ابو احمد ده
ليلى : فعلا ، جدتى قالت ان اول ولد ربنا يرزقنا بيه لازم نسميه احمد حسن : غالى والطلب رخيص ، هو احنا ورانا حاجة ، هنجيبلها احمد ومحمد ومحمود وهداية وسهام كمان ليلى ضحكت رغم انها استغربت انه ماجابش سيرة اسم مامته بس مارضيتش تقول حاجة فى الموضوع ده ، وسمعت محمد بينده عليها من برة قبل مايفتح الباب ليلى : ايوة يابابا ، اتفضل محمد : حسن معاكى
ليلى : ايوة محمد : سلمى عليه وقوليله انى هعدى عليه يوم الاربع وانا نازل المينا بس صد رد مش هبات فشوفى لو عاوز حاجة اخدهاله معايا ليلى : حاضر يابابا هبلغه ، وخرج محمد وقفل الباب وراه ليلى : اكيد سمعت عمك ، ها ..ابعتلك ايه معاه حسن : قولى لجدتى تعملى اكلة حمام ليا وللغلابة اللى معايا ، احسن بطننا نشفت من اكل السوق ليلى : يعنى عاوز حمام بس واللا حاجة تانية
حسن وهو بيضحك : انتو وذوقكم بقى ..اصل انا مابحبش ابقى تقيل
