امسحى الروج

البارت الاول في مكان معين بوسط البلد في جريدة الايام …بالاخص ف مكتب رئيس التحرير …تقف بنوته في العشرينات أمام المكتب ملامحها الرقيقه باين عليها شعرها اسود وعيونها واسعه شف.ايفها وردي بشر.تها ناعمه لونها زي بياض الثلج بتتكلم بهلع لمديرها : بطن الحوت لا يا مستر حسن بالله عليك انا مالي ومال المكان ده أنا قسم فن .
حسن بجديه : رحمه ده قرار ولازم يتنفذ لازم تروحي المهمه دي المكان ده في حاجات كتير لازم نكتب عنها.
رحمه:

يا فندم والله انا مش هنفع طب هقول لمامي ايه اقولها رايحه اقعد ف منطقه اسمها بطن الحوت علشان اجمع معلومات عن واحد بلط.جي فارض قوانينه علي اهلها والحكومه مبتسالش عليهم .
حسن : رحمه أنا مش باخد رايك زميلك حصله اص.ابه ومش هيقدر يشتغل وهو اللي رشحك.
رحمه : زميلي مين ده يا فندم .
حسن : علي الراوي .
(رحمه قفلت عيونها وفتحتها كام مره كأنها بتفتكر حاجه )
(فلاش باااااك )
:رحمه انسه رحمه .
رحمه : أيوة يا استاذ علي .
علي :

احم مسمعتش رأيك يعني ف موضوعنا .
رحمه : أنا اسفه يا علي أنا مش عايزه اتجوز دلوقتى خالص أنا عايزه انجح ف شغلي وبس .
علي : ومين قال اني همنعك عن شغلك بس.
رحمه باحرا.ج : استاذ علي أنا متاسفه جدا بس مش هقدر اقبل طلبك ده .
علي : ايه مش عاجب الهانم ولا مش قد المقام
رحمه : ايه اللي بتقوله ده .
علي : مبقولش بعد اذنك .
(بااااااااك )
رحمه بتكلم نفسها :

اكيد انت اللي عملتها يا علي ربنا يسامحك هو أنا ليا ف الكلام ده برضوا .
حسن بض.يق : انتي يا بنتي روحتي فين .
رحمه برجاء : يا فندم بالله عليك بلاش أنا .
حسن بغضب : رحمه احنا هنهزر ولا ايه .
رحمه بقله حيله : طيب يا فندم ….المعلومات اللي عندك عن المكان ده .
حسن : اقعدي وانا افهمك .
(رحمه قعدت )
حسن : حاره اسمها بطن الحوت في …….

الكبير بتاعها بني ادم غريب اسمه رحيم الشامي تاجر مخد.رات كبير المعلومات بتقول أنه بي و ويسر.ق ويبيع مخد.رات وكل اللي بتفكري فيه علي كان هيروح بجمع معلومات بادلك بس زي ماانتي شايفه انتي هتروحي مكانه .
رحمه : انت عايزني اروح المكان ده يا فندم.
‏حسن : اه يا رحمه .
رحمه : وهو أنا هروح اعمل ايه يا فندم وهروح ازاي وبصفتي ايه .
حسن : هتروحي تشتغلي على عربيه كبده يا رحمه ومن النهاردة هتروحي وقومي يالا علشان تجهزي .

(رحمه قامت وطلعت ع بيتها هتعي.ط من القه.ره ازاي واحده كيو.ت ورقيقه زيها اروح مكان زي ده وتشتغل ع عربيه كبده …وهي ف طريقها شافت محل عبايات نوعا ما بلدي نزلت تجيب كذا واحده مينفع.شتروح المنطقه دي بلبسها البناتي الشيك ده اخدت العبايات وروحت ) رحمه: مامي .
سوسن ام رحمه : حبيبه مامي حمدالله على سلامتك ي روحي .
رحمه : الله يسلمك يا حياتي اقعدي عايزه اتكلم معاكي .
سوسن بقلق : خير يا حبيبتي .
رحمه :

ماما جالي شغل ف الجريدة هغيب فيه فتره شهر شهرين كده لازم اسافر اغطي احداث كبيره اوي يا ماما وهيبقي شغل مهم .
سوسن : شهرين يا رحمه.
رحمه : حبيبتي معلش انتي عارفه لازم اثبت نفسي ف الشغل وبعدين متقلقيش عليا ده أنا ريري بنو.تك الشاطره.
سوسن : طفلتي الجميله تاخد بالها من نفسها ممكن .
رحمه بابتسامه : ممكن يا روحي هقوم اجهز علشان امشي.
سوسن : ربنا معاكي يا قلبي .

(رحمه جهزت شنطتها وودعت امها ونزلت جابت هاند باك ونقلت فيها حاجتها لان شنطتها هي ممكن تكشف سرها شنطه عليها رسومات كيتي لونها بينك مش شكل واحده بتبيع كبده خالص ..دخلت اوتيل هي بتتعامل فيه غيرت هدومها لعبايه بلدي تشبه عبايه نانسى عجرم فى اه ونص رفعت شعرها ع شكل كعكه وطلعت ع بطن الحوت
وصلت ع باب الحاره ولسه هتتحرك مسكها واحد من ايديها بعن.ف).
: انتى رايحة فين يا .
رحمه بتحاول تبقي بيئه : رايحه … رايحه الحاره اشتغل والقط رزقي.
رحمه ف نفسها ( تلق.طي رزقك هتبقي بيئه ي رحمه ).

واحد من رجاله رحيم شك فيها وطريقتها : تلق.طى رزقك … اممم ومحدش قالك ان الحارة دى ليها كبير.
رحمه : معرفش أنا واحده غلبانه جايه اشوف لق.مه عيشي.
وااحد تانى : تعالى هاتها معانا … حظها ان الباشا فاضى ومزا.جه رايق .
رحمه قلبها هيقف من الخو.ف بس بتتكلم بشويه شجعا,نه : استني هنا انت واخدني ع فين.
( اخدو رحمه الغلبانه ودخلوا بيها على مقر الكبير ( رحيم الشامى ). رحمه بصت بعنيها لقت واحد قاعد لابس بنطلون جينز وتيشرت ابيض وشعرة كثيف جدا وبيتمر.د على جبينه وله د.قن وشنب وعيونه عسلى فاتح ..

…رحمه تنحت وفضلت تبصله دة ولا بتوع سيما )
رحيم بهدوء: مين دى؟!.
واحد من رجاله رحيم واسمه حسن : لقينها داخله المنطقه وبتقول عاوزة تشتغل .
رحيم بصلها من فوق لتحت بتدقيق : انتى مين ؟!.
رحمه : أنا … أنا رحمه.
رحيم بيكرر اسمها بهمس: رحمه … رحمه.
رحيم : وجايه هنا ليه يا رحمه ؟!
رحمه : جايه اشتغل وأشوف مكان اعيش فيه.
رحيم بشك : وليه هنا بالذات.
رحمه بتوتر : اهي بلد من بلاد الله وجايه اشتغل هقول للشغل لا.

رحيم :ومش عارفه انتى هاتيجى وتشتغلى عند مين ولا مسمعتيش عن رحيم الشامى.
رحمه : لا مسمعتش عن رحيم الشامي ولو اعرف ان هيتحقق معايا كده مكنتش جيت.
رحيم بغضب قام مرة واحد شدها من ايدها عليه : لو مسمعتيش اوريكى جزء منه وحالا وقدام الرجاله دى.
رحمه بخوف : هتعمل ايه يعني هتض.ربني وتمد ايديك ع واحده ست.
رحيم رفع حاجبه : اض.ربك وامد ايدى على واحدة ست !!!

وميل على ودنها وهمس : لا انا ب و وعلشان انتى وقا.درة ودخلتى د.ماغى .. مش هاك االاول هاستمتع بيكى .. اكيد فهمانى.
رحمه قربت تفقد و.عيها : نعم بت..بتقول ايه.؟!.
رحيم : ايه هايغ.مى عليكى !!! امال لو كملت و وريتك فعل هاتعملى ايه ؟!
رحمه بتحاول تز.قه : ابعد عني سبني ابعد.
رحيم بسخريه : اهدى يا قطه…اهدى انتى لسه شوفتى حاجة .
رحمه : ايه في ايه كل ده علشان عايزه اشتغل.
رحيم بهمس : لا منا مش مختوم على قفايا علشان تقنعنى انك عاوزة تشتغلى على عربيه كبدة .

( ومسد ايديها اللى حاطه فيهم لونه مانكير روز ) وايديك الحلوة دى عمرها ما مسكت سك.ينه وقطعت خيارة اصلا .
رحمه بتحاول متخافش : علشان أنا عمري مااشتغلت اصلا بس الظروف اللي حكمت هنعترض.
رحيم بته.كم : لا اقنعتينى .. طيب يا حلوة موافق تشتغلى .. هاتقعدى فين ؟… ولا تحبى تقعدى معايا هنا معنديش مانع.
رحمه : هشوف اوضه اقعد فيها مش عايزه اقعد مع حد.
رحيم شاور لرجالته تطلع وبعدها مسك شعرها وفردة : سبحان اللى خلقك …. انتى هاتقعدى معايا هنا .
رحمه: اقعد فين انت اتج.ننت.؟!!!.

رحيم شدها من شعرها ولفه حوالي ايديه : لا طوله لسان هاتلاقى وش عمرك ما شوفتيه .. انا قررت هاااقعدى معايا هنا …..فاهمه ولا لاه.
رحمه بو.جع : سيب شعري ومش هقعد هقعد بصفه ايه أن شاء الله.
رحيم شدها اكتر من شعرها: جاريه … الجاريه بتاعتى.
رحمه خلاص د.معت : جاريه انت فاكر اننا ف عصر سي السيد.
رحيم : اه انا سى رحيم وانتى هنا فى منطقتى فى مكانى وكل اللى هنا ملكى .. وانتى بقيتى ملكى.
رحمه :

لا أنا مش ملك حد يا تسيبني اشتغل ف حالي يا تسيبني امشي من هنا اشوف رزقي في مكان تاني.
رحيم : قولتلك انك جاريه عندى واللى بيدخل عندى مبيطلع.شبسهوله وبمزاجى ….
رحمه عيطت : ليه يعني متسيبني ف حالي.
رحيم : حالك هو حالى.
رحمه : ليه اكون مرا.تك وانا مش عارفه؟.
رحيم : لا رحيم مبيتجوزش ….كل النس.وان الحلوة اللى زيك عندى مجرد جوارى وبس.
رحمه : أنا مش جاريه عند حد سيبني ف حالي الله يكرمك.
رحيم بصوت رخيم جدا: بت انتى مش لعب عيال هو ..

هاتقعدى وتاكلى عيش بادبك ولا لاه وهااتقعدى فى المكان اللى انا عاوزو.
رحمه افتكرت مديرها : ه..هقعد بس خليني اشوف اوضه اقعد فيها.
رحيم : لا هنا … جنبى معايا.
رحمه : ليه ماانت بتقول عندك جواري بتوعك دول عايز مني انا ايه.
رحيم بخبث : مزز..زززاج وانا اللى بيدخل فى مزا.جى مبيخرجش منه .
رحمه بعياط متواصل وشهقات : سيب شعري د.ماغي و.جعتني.
رحيم مسك وشها وض.ربها على قفاها مرة واحدة : يارررروحى و.جعك .. انتى هاتشوفى ايام اسود من شعرك راسك دة … يا فوووززيه .

( جت عليهم ست فى الاربعينات بتاكل لبان بطريقه مستف.زة ).
رحيم بقر.ف : تفى اللبان من بو.قك يا وليه .
فوزيه رمته من بوقها فى الارض : نعم يا سى رحيم .
(رحيم بر.ق وساب رحمه وزقها بعيد وراح جرى على فوزيه ومسكها من طرحتها ).
رحيم بصوت جهورى : ايه دة يافوووزيه ايه دة …رميتى ز.فت من بوقك يابنت المقر.فه على الارض …. الارض دى كلها تتسيق.
فوزيه : يالهوى يا سى رحيم سماح …بنسى والله … هاسيقها زى الفل.
رحيم :

انا كنت جايبك ليه يا وليه …نسيت الله يخر.بيتكوا ويخر.بيت اللى يشوف مناظركوا .
رحيم بص لرحمه : هو انا كنت بنادى عليها ليه ؟
رحمه : معرفش هو أنا اللي ندهتلها ولا انت.
رحيم : تصدقى صح … انا كنت منادى عليكى ليه يا فوزيه …. مش فاكر …خديها بقا يا فوزيه خليها تسيق معاكى.
رحمه : اسيق ايه معلش هو حد قالك اني جايه اشتغل عندك قولتلك جايه اشتغل علي عربيه كبده مش عند سيادتك.

رحيم بص لفوزيه : مش انا احسن من عربيه الكبدة يا فوزيه .
فوزيه بصتله بإستغراب : اسمالله عليك يا سى رحيم … طبعا احسن.
رحيم : خلاص يا فوزيه هى مش هاتسيق الارض … تعالى معايا اعمليلى مساج.
(رحمه فتحت عينها اوي وشهقت من الو.حش اللي اللي قدامها الدنيا لفت بيها دقيقه سندت ع الكنبه اللي كان قاعد عليها ومسكت رأسها بقله صبر وحيله).
رحيم : اهدى على نفسك … مشوارنا لسه طويل …ها اختارى ؟.
رحمه : هعمل معاها الارض.
رحيم : فوزيه تسيق معاكى الارض وجهزيلها الاوضه اللى جنبى هاتقعد فيها.

فوزيه : أمرك يا سى رحيم .. يالا معايا بقا يا ابله شدى الهمه.
رحمه بغضب دبدبت ف الأرض زي الاطفال : مش عايزه اقعد هنا سيبني ف حالي خليني اساعدها وامشي.
رحيم وهو ماشى : اللى قولته يتنفذ وحسك عينك اجااى الاقيكى منفذتيش اللى قولته … هاخليكى تعمليلى مسا.ج وانا ما مصدق اصلا.
رحمه بتبص لرحيم بقه.ر وبعدين بصت لفوزيه : عايزاني اعمل معاكي ايه.
رحيم غمز.لها وبعتلها فى الهوا: اتوصى بيها يا فوزيه .
رحمه خلاص نفسها تروح ته بس مش عارفه كلمت فوزيه تاني : عايزاني اعمل معاكي ايه يا ست.

فوزيه باستفز.از : يالا هانمسح الارضيه ونخليها بتل.مع زى وشك.
رحمه بقر.ف : حاض.ر ابدأ منين.
فوزيه : من الخشيه دى .
( فوزيه رمت فى وش رحمه حته قماشه رحمه كانت هاتعيط من كتر القر.ف بس استحملت وسكتت مبقاش فى وقت ترجع فى كلامها ).